السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

493

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

مقصود خداوند اين است كه رباخوار آنچه را كه بيش از سرمايه‌اش دريافت كرده بازگرداند حتى گوشتى كه از ربا بربدنش روييده است ، آن را ذوب كند . پس وقتى كه موفق به توبه شد ، پيوسته به حمام رود تا گوشت بدنش كاهش يابد . » 802 - ( 4 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه اميرمؤمنان عليه السلام فرمود : « از مال‌هاى پليد ، هديه‌اى است كه هديه دهنده‌اش به وسيلهء آن جوياى هديهء برتر باشد و آن مصداق اين سخن خداوند است : « و به انگيزهء زياده‌طلبى ، احسان نكن . » باب 15 عدم حرمت رباى پدر و فرزند ، زن و شوهر و كافر و مسلمان 803 - ( 1 ) عمرو بن جميع از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « ميان پدر ، فرزند ، برده و مولايش ربايى نيست . » 804 - ( 2 ) زراره و محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام روايت مىكنند كه فرمود : « ميان انسان ، فرزندش ، برده‌اش و همسرش ربايى نيست . همانا ربا ميان تو و كسانى است كه اختياردارشان نيستى . زراره گفت : آيا ميان من و مشركان ربا هست ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى . زراره گفت : آنان برده و مملوك هستند . امام عليه السلام فرمود : تو به تنهايى مالك آنها نيستى بلكه تو با ديگران مالك آنها هستى و تو و ديگران نسبت به آنان يكسان هستى و رباى ميان تو و آنان از موارد گذشته نيست ؛ زيرا بردهء تو همانند بردهء مشترك ميان تو و ديگران نيست . » مرحوم شيخ طوسى قدس سره در كتاب الاستبصار يك بار مشركان را بر اهل ذمّه حمل كرده است و بار ديگر بر اين حمل كرده كه از ما افزوده بگيرند و كمتر پرداخت كنند . 805 - ( 3 ) در كتاب المقنع و فقه الرضا آمده است : « ميان پدر و فرزندش ، زن و شوهر ، برده و مولا ، مسلمان و ذمّى ، ربا نيست . »